De zin komt uit een tekenfilm. Echt waar. Geen managementboek, geen keynote, geen spreker op een podium. Een tekenfilm. Ik zat er half bij, zoals je bij een tekenfilm zit, en toen kwam die vraag voorbij. Would you be right, or would you be happy? Ik zat meteen rechtop. Want dat was het. Mijn hele wereld, in negen woorden.
Laat ik het uitleggen met een ritje naar Rome.
Stel, ik rij erheen met een collega. Ik weet precies wat ik moet doen. Banden op spanning, tank vol, koffie mee. Ik weet dat ik in een uur en tien aan de grens ben, en hoe ik tot daar kom. Rijden doe ik zelf. Jij mag navigeren. Niet overnemen.
We rijden weg. Bij het eerste kruispunt kijkt ze op van haar telefoon. Gerard, stop even. Uit de data van de afgelopen dertien jaar blijkt dat hier rond dit tijdstip vaak een trein aankomt. Als we nu rechts gaan, zijn we twaalf seconden eerder bij het volgende kruispunt.
Ze heeft gelijk. Echt waar, ze zit er niet naast. Alleen: ze deed er een minuut over om twaalf seconden tijdwinst uit te leggen.
En dan denk ik: als je bij ieder kruispunt je gelijk wilt halen, zijn we over drie uur in Oberhausen. Zonder jou ben ik er in een uur en tien.
Gelijk hebben is iets anders
dan ergens aankomen.
Begrijp me goed. Ik ben niet tegen data. Vanaf de Italiaanse grens heb ik die kaart juist keihard nodig, want daar ken ik de weg niet. Sturen op cijfers is prima, zolang het je ergens brengt. Maar als ik een vermogen uitgeef om honderd euro te besparen, moet ik het niet doen.
Het gaat me om de reflex. Om bij elk kruispunt te willen bewijzen dat je gelijk hebt. Want gelijk is verslavend, en het kost je de reis.
Ik zie het overal. Bij ondernemers, bij teams, bij mezelf. We hebben geleerd dat korte termijn succes telt, omdat je het kunt afvinken. Maar lange termijn geluk laat zich niet afvinken. Wat is geluk? Wat is gezondheid? Wat is liefde, een thuis? Daar bestaat geen rekensom voor. En toch is het het enige wat blijft.
Een man die ik ken ging onlangs terug in zijn rol. Geen directeur meer. Iedereen om hem heen dacht: gepasseerd, wat is er gebeurd? Ik feliciteerde hem. Want kijk wat hij terugkrijgt. Tijd voor zijn gezin. Voor zijn kinderen. Voor de motor. Rust, ruimte, energie. Het enige wat hij opgeeft is een meetbare functie. En wat krijgt hij ervoor terug? Zijn leven.
En weet je wat ik er achteraf het mooiste aan vind? Dat die vraag uit een tekenfilm komt. Niet uit een studie, niet uit een boek met voetnoten. Wijsheid heeft blijkbaar geen onderbouwing nodig om raak te zijn. Dat klopt precies met alles waar ik in geloof.
Would you be right,
or would you be happy?
Je hoeft me niet te volgen. Je hoeft me niet te geloven. Voel maar wat het met je doet.